vandaag was je de liefste.
je rende weg door de ochtend, even was ik alleen met de glimlach die iedereen al dagen in me zocht. jij vond hem. toen kwam je teruggerend en wikkelde mijn rillende lijf in ruitjes en wol. ik klappertandde nog steeds maar het gaf al niets meer omdat het jouw armen waren en jouw adem op mijn huid. zo zagen we hoe een dag begint en telde ik alle kleuren van de lucht. wanneer ik weet dat je oprecht spreekt ben ik gelukkig dat ik je ken. en wanneer ik denk aan hoe lief je me vindt, kruip ik in je ruitjesblouse en laat me omarmen door jouw geur. ik zei je dat ik geloof dat alles met een reden gebeurt. jij zei me dat het je pijn doet dat ik pijn heb gehad. ik vertelde over mijn lievelingsboek en liet de foto's en de kleuren zien. je suste het suizen in mijn hoofd en bijna viel ik bij je in slaap. nu zeg ik gedag tegen de liefste toevalligheid van de dag. ik hoop dat ik je nooit meer anders zie als dat ik nu doe, dus sluit ik mijn ogen en neem je mee in mijn slaap. welterusten mannetje, je bent een mooi begin van de dag.

terwijl ik de lucht zag verkleuren en voelde hoe mijn benen steeds sneller fietsten werd mijn hoofd leger en leger en kon ik niet anders dan lachen. ik had geen schoenen aan, blauw met zwart gestreepte sokken op de trappers en de wind die door mijn lijf leek te waaien. ik keek opzij en was in staat om al m'n kleren uit te gooien en in de sloot te gaan zwemmen, alleen al omdat het met jou was. toen de fietsen werden neergegooid en de nacht over alle woorden viel wist ik dat dit geluk moest zijn, ondanks alles wat er later van zou kunnen komen. het was precies het soort vrijheid waar ik al die tijd naar op zoek was geweest. soms draait alles honderdtachtig graden in me om, al is het maar om te laten zien dat je je niet te snel bij je beelden en verwachtingen van mij moet neerleggen. elke dag verandert er wel iets, je kunt je niet vasthouden aan degene die je het liefst in me ziet want de volgende dag ben ik alweer iemand anders door alle dingen die ik doe of zie. je kunt wel van me houden, als je dat wil tenminste, op welke manier dan ook. al is het maar om af en toe te verdrinken in een hemel vol sterren en te luisteren naar de muziek die twee harten voort kunnen brengen.

ik bedacht me hoe de kleuren in mijn hoofd eruit zouden zien wanneer ik aan jou dacht. het was oranje en rood als een soort enorme zon en ik zag niets dan ons lachen in het gras. ik weet zeker dat het leven zo goed voor ons zal zijn, simpelweg omdat wij zo goed voor het leven zijn. zou jij ook niet dankbaar zijn wanneer twee mensen zo intens van je genieten?
ik wel.

zullen we handstanden doen in de tuin?
tenten bouwen in de woonkamer,
ons verstoppen in het zomergras,
zwemmen in de sloten, samen in bad en
als slot van de dag
samen met natte haren op de bank in slaap vallen terwijl we een film kijken waarin de liefde nog niet vergeten was?

7/02/2010

soms draait alles 180 graden in me om.

en alles draait rond
van het één komt
het ander
en andersom

het keert en keert tot
eens het tij breekt
en ik het niet meer weet

dan zeil ik rustig verder
op een nieuwe golf
of zee

en ik neem m'n liefde mee

6/26/2010

soms is het tijd voor plaatjes van liefde.

numero deux in de serie meisje-maakt-liedjes-van-haar-gedichten.
wederom een valse gitaar, maar het gaat om het idee :)

en hier de laatste! (ookal doet het filmpje anders vermoeden: er is wel degelijk een gitaar aanwezig, en voor de oplettende kijker: ook een nieuw kapsel is van de partij!)

hang vlaggetjes op
blaas kaarsen uit
vier het leven mee
dans met me

zeg me dat je van roodgestifte lippen houdt en
de manier waarop mijn haar soms krult

zie hoe de vogels
en hoe de lucht
kleur met alles mee
kijk naar me

loop me naar het einde van de zomerdagen en
leg me in het hoge gras

droom tot de morgen
en de nachten voorbij
droom de uren mee
slaap met me

6/24/2010

a rush of blood to the head en een beetje vaagheid op z'n tijd is nooit mis.

dit is alvast een voorproefje uit de serie: meisje-maakt-liedjes-van-haar-gedichten!
uhm, vantevoren zeg ik alvast excusez-moi voor de valsheid van de gitaar en mijn hoofd dat af en toe in een sjaggerijnige modus vervalt, ik zal de concentratie er maar de schuld van geven hahaha!

6/23/2010

wanneer ik val
in jouw gedachten,
jouw zijn,
weet je dan waar ik landen zal?

en als ik spreek
van woorden die
de mijne niet zijn,
weet je dan wat ik eigenlijk zei?

als ik kijk
maar niet zie
wat ik vinden wou,
weet jij dan waarnaar ik zocht?

ik zie zoveel, hoe weet ik nou weer wat het goede is?

vergeet me niet.

ik druk mijn lippen op het beslagen glas en kijk naar de donkerrode afdruk die achterblijft. blaas ik mijn adem uit over het raam bij het balkon, en schrijf mijn naam in de condens die zo enkele minuten het venster siert. foto's op mijn deur en netvlies. de woorden die, naar mate de tijd vordert, langzaam een lied vormen. twee koffiekoppen op de kast.
alles is herinnering en niks komt ooit terug. langzaam krijgt het de kleuren van mijn hoofd mee en weet ik niet zeker wat het precies was. en ik weet dat dit zo met alles en altijd zo zal gaan. maar door kleine stukjes van mij achter te laten, hoop ik dat ik een plekje in jou heb kunnen veroveren.

ban de bom
in je hoofd
laat het varen
op de stromen
van wat ooit is beloofd

ban de breuk
in je hart
laat het schuren
maar niet kraken
doordat niks is wat het was

vergrijp ik me aan de vragen
vind ik niets dan verwarring
ik wacht

droom ik me door de dagen
en vind geen verklaring, dus
ik wacht

tot ik wakker word
meegesleurd door de wereld die breeduit naar me lacht.

(dit is misschien een liedje, misschien ook niet maar ik draag het op aan mijn lieve zuster Jade met wie ik bommen ban en over vredespikken droom.)